پیچ استوانه  های دوسو حکمران بلامنازع صنایع سبک بود. سادگی تولید و در دسترس بودن همگانی پیچ گوشتی های دوسو یا فازمترهای معمولی، دلیل اصلی این سلطه بود. با این حال، ضعف ذاتی این طراحی در خطوط تولید صنعتی آشکار بود: تمایل پیچ گوشتی به لغزش از روی شیار (پدیده ای که به “کمرنگ شدن” یا “cam-out” معروف است)، کاهش بهره وری و افزایش ضایعات را در پی داشت. ورود طراحی چهارسو (Phillips) که پیشتر برای صنایع خودرو توسعه یافته بود، راه حلی انقلابی ارائه داد. این طراحی با ایجاد سطح تماس بیشتر و هدایت خودکار پیچ گوشتی به مرکز حفره، امکان اعمال گشتاور بالاتر و سرعت بیشتر در مونتاژ را فراهم آورد. اما یک مشکل باقی بود: دنیایی پر از ابزارهای دوسوی قدیمی. پاسخ صنعت به این دوگانگی، یک نبوغ عملی بود: ایجاد پیچ دوسو چهارسو یا پیچ combo. این طراحی ترکیبی، که امکان استفاده از هر دو نوع پیچ گوشتی را فراهم می کرد، نقطه تعادلی ایده آل برای دوره انتقال بود و امروزه نیز به دلیل انعطاف فوق العاده، کماکان محبوبیت